Definicja:Mora

Mora 拍

haku[1], czyli mora, to termin z zakresu fonologii, prozodii oznaczający w językach iloczasowych (a takim bez wątpienia jest japoński) jednostkę odpowiadającą długości samogłoski krótkiej. Język japoński jest językiem morowym (nie: sylabicznym) - liczymy w nim mory, a nie sylaby.

O czym należy pamiętać przy liczeniu mór w japońskim:

  • samogłoska długa stanowi zawsze 2 mory (choć w mowie potocznej często ulegają skróceniu - por. 2 wymowy: でしょう deshō vs. でしょ desho),
  • N zgłoskotwórcze (w hiraganie: ん) stanowi zawsze osobną morę,
  • dyftongi stanowią zawsze osobne mory: 愛 ai miłość, 恋 koi miłość, オイル oiru olej, 酬いる mukuiru zrewanżować się
  • spółgłoski geminowane (podwojone, czyli w hiraganie małe 'tsu' っ) stanowią osobną morę, np. 抹茶 matcha sproszkowana zielona herbata (3 mory)

Warto o tych zasadach pamiętać nie tylko, aby wyrobić sobie nawyk właściwego wymawiania samogłosek długich, ale także dlatego, że w japońskim miara 5 - 7 - 5 jest ideałem metrum (ideałem rytmiczności) i tak układane są przeróżne teksty: reklamy, komunikaty do ludności, aż po senryū, czyli krótkie wiersze-impresje z codziennego życia, wysyłane często przez zwykłych ludzi do gazet.


Przypisy:

  1. W japońskim językoznawstwie używa się też zapożyczonego terminu モーラ.

Szukaj w całym Słowniku:

Ważne strony
Główna Katalog ogólny Indeksy Kategorie Definicje Forum Kanały RSS O autorze Kontakt

stat4u